0

Over geluk gesproken

Geluk betekent voor mij datgene doen wat ik het liefste zou willen doen. Natuurlijk klinkt dat als een open deur maar de uitvoering ervan is ingewikkelder dan je denkt. Door de hectiek en de snelheid van mijn leven had ik er eigenlijk nooit zo bij stilgestaan wat ik graag zou willen doen. Ik moest dus gaan nadenken over wat ikzelf wilde en wat ik leuk vond. Dat was ik niet gewend en ik wist het ook gewoon niet. Daarnaast wilde ik ook niet te tijd nemen om er rustig over na te denken. Ondertussen voelde ik mij gevangen in een cel van schijnzekerheid. Ik was altijd gewend te doen waar anderen dachten waar ik goed in was. Maar ik wilde eigenlijk niet nog langer vooral bezig zijn met het voldoen aan de verwachtingen van anderen. Tegelijkertijd dacht ik na over: hoe verhouden die leuke dingen zich met de verplichtingen die ik bijvoorbeeld heb ten aanzien van mijn partner, gezin, familie of hypotheek? Ik moest mij stap voor stap gaan bevrijden uit de gevangenis die schijnzekerheid heet. Al met al heb ik drie jaar over deze “ontmanteling” gedaan. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten en dat gaat ook niet zonder slag of stoot. Maar ik had geen keus en ik voelde dat er géén weg terug was. Ik wilde leven en niet al dood zijn voordat ik écht dood ben. Achteraf bezien een heel zwaar maar zeer leerzaam proces .

Ik ben nu jaren verder, heb de nodige “life-events” recht in de ogen aangekeken. Ik ben er nooit omheen gegaan maar er altijd doorheen gegaan. Met mijn levenservaring wil ik graag waarde toevoegen aan het leven van andere mensen. Ik wil mensen helpen de switch te maken. Ik wil mensen helpen de eigen regie weer op te pakken. Want we kunnen allemaal véél meer dan we denken. Ben jij ook toe om je eigen stuur weer in handen te nemen, je kracht te ervaren? Het beste uit jezelf te halen? Heb jij het lef om je koffers te pakken en op ontdekkingsreis naar jezelf te gaan? Durf jij de uitdaging aan te gaan om jezelf eens op een andere manier te ontwikkelen? Volg dan vanaf half september 2016 de vooraankondigingen van Expedie Blue Zone© de reis van je leven

Ik ben benieuwd naar jouw verhaal
Groet  Ed Balg
Advertenties
0

Welkom in de jungle van 1001 gedachten

Vandaag heb ik weer zo’n dag. 1001 gedachten flitsen door mijn hoofd. Gedachten gaan soms zo snel dat je het niet eens beseft. Hele gedachten, halve gedachten, heldere gedachten, wazige gedachten, dwanggedachten, helpende –en niet helpende gedachten. Herkenbaar? Jazeker want gelukkig ben ik niet de enige die regelmatig wordt meegesleept in de jungle van 1001 gedachten. Ooit maakte een bekende neurofysioloog de vergelijking tussen ons hart en onze hersenen. De functie van ons hart is om een bloedstroom te produceren. De functie van onze hersenen is onder andere om gedachten te produceren. De kracht van gedachten is enorm. Denk maar eens wat je allemaal met positieve gedachten kunt doen. Maar bij verkeerd gebruik werkt het tegen je. Of met andere woorden. Het is niet zozeer dat je het verkeerd gebruikt want meestal gebruik je het helemaal niet. Het gebruikt jou! Want gedachten kunnen vaak sneaky, misleidend en beangstigend zijn. Geen wonder dat steeds meer mensen tegenwoordig verlichting zoeken in “loslaattechnieken”. Inademen, doorademen, uitademen, puffen, rekken en strekken, gapen, huilen of klankschalen sessies in wit uniform. Ga jij ook een half uurtje mee ademen voor vijf euro? Je zult je als herboren voelen. Loslaten is hot en verkoopt als een tierelier. Nee, ik ben er nogal sceptisch over. Je kunt mediteren van hier tot Tokyo maar (terugkerende) negatieve gedachten lossen helaas niet op door ze los te laten. Ik wil zaken bij de wortel aanpakken. Niet de symptomen ervan bestrijden. Mijn bedrijf: The Empower Factory bouwt eigentijdse programma’s met als doel om mensen sterker, onafhankelijker én gelukkiger te maken. Wil jij jouw krachten mobiliseren, keuzes maken die bij jou passen en besluiten nemen die echt werken? Bel of sms ons 0648556171 of vul het contactformulier in op www.theempowerfactory.nl

Raak niet verstrikt in the Jungle

Groet Ed Balg

 

0

Over de doe-het-zelfsamenleving

De verzorgingsstaat heeft plaats gemaakt voor de doe-het-zelfsamenleving. Dat is een samenleving waarin iedereen die dat kan verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar eigen leven en omgeving, zónder hulp van de overheid. Een samenleving waarin burgers zelf verantwoordelijk zijn voor onder andere: inkomen, zorg, opvoeding, of voor de veiligheid in de buurt. Door burgers in te zetten worden kosten bespaard en krijgen burgers meer keuzevrijheid. Burgers moeten proactief en zelfredzaam worden en uitgaan van hun eigen kracht. Vanzelfsprekend voor mensen die altijd al gewend waren om alles zelf te regelen. Maar ongeloofwaardig voor mensen die afhankelijk zijn van de overheid. Klagen, tieren, zeuren, sputteren en janken haalt niets uit. De doe-het-zelfsamenleving is een feit en is onomkeerbaar. Als je het zelf niet kunt moet je de krachten bundelen. Co-creëren en coproduceren zijn de nieuwe toverwoorden. Je hoeft niet alles te kennen en te kunnen. Juist door het delen van kennis en kunde wijzen we elkaar de weg. Een glansperio voor collectieve burgerlijke zelfredzaamheid. Zo zie ik zelfstandig ondernemers een fonds organiseren zodat iemand bij ziekte toch een inkomen heeft. Of buurtbewoners die een burgerwacht via WhatsApp organiseren om hun buurt veiliger te maken. Ik ben ervan overtuigd dat mensen veel meer kunnen dan ze zelf denken. Dat begint vaak met het besef dat je er zelf verantwoordelijk voor bent. Dat jij je eigen leven moet regelen vraagt om verandering van jouw gedrag. Iets dat veel mensen de stuipen op het lijf jaagt omdat ze dat nooit gewend waren om te doen. Zeker niet voor mensen die ziek zijn, baanloos zijn, geen opleiding of geen zelfvertrouwen hebben. Daarmee legt de overheid een zware druk op onze  samenleving, want gedragsverandering en de regie voeren over je eigen leven is niet iets wat je binnen drie weken regelt. Gedragsverandering naar persoonlijke zelfredzaamheid is een proces van jaren met vallen en opstaan. Inmiddels is het aanbod van diensten en producten op dit gebied zó groot dat organisaties door de bomen het bos niet meer zien. Alsof je in een doolhof zit zonder uitgang. Vervolgens zijn er tal van modellen, fasen, theorieën, processen, aanpakken, onderzoeksresultaten en principes over gedragsverandering die elkaar tegenspreken. Veel coaches, opleiders, trainers, therapeuten en andere ondernemers spelen daar handig op in met allerlei (kortdurende) trainingen. Helaas zijn de effecten van veel interventies mager en op de langere termijn zelfs: nul komma nul.

Waar moet je zijn voor een betrouwbaar en onafhankelijk advies op het gebied van zelfmanagement en gedragsverandering? Bij The Empower Factory natuurlijk!

The Empower Factory adviseert bedrijven en particulieren op het terrein van Empowerment. Onze aanpak is gericht op duurzame gedragsverandering met zelfsturing en zelfmanagement als uitgangspunt. Wij selecteren voor onze opdrachtgevers de beste (bewezen) diensten en producten op het gebied van zelfmanagement. Wij bouwen gepersonaliseerde programma’s met als doel om mensen en bedrijven, onafhankelijker, sterker én gelukkiger te maken. The Empower Factory is 100% onafhankelijk.

Bent u geïnteresseerd in oriënterend gesprek over wat The Empower Factory voor uw organisatie kan betekenen? Vul dan het contactformulier in op: www.theempowerfactory.nl of bel 06-48556171

 

2

Door buffelen in 2016

Ja hoor, ze zijn er weer. De goede voornemens voor 2016. In alle maten en soorten. Groots, klein, zinvol, onnozel, egoïstisch of juist altruïstisch. Minder schransen, minder brassen, minder pimpelen, meer bewegen, minder werken, minder stressen, meer seks, minder zeuren, minder klagen, minder theater, meer echtheid, minder zorgen, meer tijd voor jezelf, stoppen met paffen, minder ruzie met je schoonmoeder, luisteren naar je man –of vrouwmens, meer loslaten en ga zo maar door. Elk jaar hebben mensen goede voornemens. Maar waar komen voornemens eigenlijk vandaan? Hoe werken ze en wat blijft ervan over?

Tijdens de Midwinterfeesten tussen 25 december en 6 januari, vierden de Germanen de wedergeboorte van de zon en het opnieuw ontwaken van de natuur. Ze geloofden dat in de nachten de goden naar de aarde afdaalden om weldaden te verspreiden. De Germanen hoopten dus al op positieve veranderingen, maar legden de verantwoordelijkheid wel buiten zichzelf. En wij doen nu vaak niets anders. Wachten op positieve veranderingen. Maar dat is wachten op godot die nooit zal komen. Lekker vrijblijvend een paar voornemens voor het nieuwe jaar maken. Volgens mij hetzelfde als vage afspraken die politici samen maken om er later niet op afgerekend te worden. 80% van die goede voornemens smelt binnen een aantal weken weg als sneeuw onder de zon. Zo maar het afvoerputje in. Onzin dus al die goede voornemens.

Echte gedragsverandering is niet vanzelfsprekend en zeker niet voor iedereen weggelegd. Veel mensen houden spastisch en vaak onbewust vast aan muffe principes en bevroren overtuigingen. Bij veel mensen ontbreekt de urgentie om te veranderen. Lekker de oogkleppen op en liever door buffelen met minder kwaliteit van leven en vastplakken aan het “oude vertrouwde en het gemak”. Resultaat: langzaam afsterven. En dat is uiteraard prima indien dit een keus is. Maar wil je niet al dood zijn voordat je dood bent en wél volharden in je voornemen én wil je daadwerkelijk een verandering bewerkstelligen dan betekent dat een commitment in het kwadraat aangaan met jezelf. Gedragsverandering betekent; je eigen keuzes maken, verantwoordelijk zijn voor je eigen leven, minder afhankelijk opstellen, weten waar je over praat en kennis van zaken hebben om vervolgens zorgvuldige afwegingen te maken. Kortom: gedragsverandering gebeurt niet vanzelf. Daar is veel lef en doorzettingsvermogen voor nodig! En niet onbelangrijk: een doordacht aanvalsplan.
Wil je weten hoe en wat? Vul dan het contactformulier in op www.theempowerfactory.nl en maak (vrijblijvend) kennis met The Empower Factory.

Op een Empowered 2016

2

Verantwoordelijkheid; makkelijker gezegd dan gedaan

Laatst sprak ik een geïrriteerde moeder op het schoolplein. Zoonlief was zijn schoolboeken alweer vergeten. Moeder had de schoolboeken al drie keer naar school gebracht. Ook slaat hij al weken het ontbijt over en neemt hij zijn medicijnen niet op tijd in. Een probleem waar veel ouders tegenaan lopen. Je zou kunnen zeggen: ‘dat is zijn eigen verantwoordelijkheid inclusief de consequenties die daarbij horen’. In mijn omgeving zie ik veel ouders worstelen met het geven van verantwoordelijkheden aan kinderen en met het wel of juist niet oplossen van de (negatieve) consequenties ervan.

Over verantwoordelijkheid gesproken. Of je wil of niet, maar iedereen moet tegenwoordig zelf verantwoordelijk zijn voor zijn of haar eigen leven. Jong en oud, arm of rijk, ziek en gezond, dom of hoogbegaafd. Noem het maar op, alle burgers, iedereen moet het ‘gewoon’ zelf doen. Maar hoe vanzelfsprekend is dat eigenlijk? Wat is verantwoordelijkheid? Hoe bouw je aan verantwoordelijkheid? Is het biologisch aangelegd en waar ligt precies de grens tussen wel of niet verantwoordelijk zijn?

Hoe meer vanzelfsprekend het begrip verantwoordelijkheid is, des te moeilijker is het te duiden. De meest eenvoudige definitie is de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt. Dat iets goed verloopt is zeker niet vanzelfsprekend. Verantwoordelijkheid is iets wat je moet willen én kunnen. Bij willen gaat het om intrinsieke motivatie. Een studie doen omdat je ouders het willen is gedoemd te mislukken. Een baan die niet bevalt vreet energie en een partner die niet past is doodvermoeiend. Dat geldt eigenlijk voor alles in je leven. Bij kunnen gaat het niet alleen om verstand hebben van maar ook om vaardigheden zoals bijvoorbeeld logisch vooruit kunnen kijken en consequenties kunnen afwegen. Daarnaast spelen onder andere factoren als lef, doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen een rol. Dat is de kracht die van nature wel of niet in mensen zit. Verantwoordelijkheid en verantwoordelijk zijn is dus niet iets dat vanzelfsprekend is. En toch krijgen we vaak verantwoordelijkheden toegewezen waar we eigenlijk niet klaar voor zijn. Verantwoordelijkheid en verantwoordelijk zijn is een optelsom van ratio, gedrag en emotie.

Iemand moet zijn handelen kunnen begrijpen met de daarbij behorende consequenties. Daar is kennis en ervaring voor nodig. Vervolgens moet iemand zijn gedrag kunnen controleren. Dat wil zeggen dat iemand bewust kan bepalen wat hij wel of niet doet. Daar is controle voor nodig. Tenslotte moet iemand in staat zijn om situaties emotioneel af te wegen. Daar is empathie voor nodig. Een kind dat niet voelt dat zijn ouders boos zijn wanneer hij zijn schooltas alweer vergeet? Of zijn het juist de ouders die steeds maar weer de consequenties ervan oplossen? Denk er eens over na. Je voelt hem al aankomen?

In een vertrouwde omgeving kunnen mensen oefenen met het opbouwen van verantwoordelijkheid door te experimenteren binnen veilige grenzen. Evident is dat ook de consequenties ervan zelf worden opgelost. Verantwoordelijkheid is op zich genomen niet biologisch aangelegd maar er zijn wel factoren die binnen de sfeer van de eigen kracht liggen. En die zijn dan wel weer biologisch aangelegd. Waar ligt nu precies de grens tussen wel of niet verantwoordelijk zijn? Ik raakte geïnspireerd door een strafrechter die dagelijks moet vaststellen of daders wel of niet verantwoordelijk mogen worden geacht voor de daden die ze hebben begaan. Daarbij worden ratio, (controle over) gedrag en emotie van daders zorgvuldig afgewogen. Ik ben vooral geschrokken van de conclusie dat veel mensen niet of nauwelijks in staat zijn om basale verantwoordelijkheden te dragen. Zoals bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid voor gezond leven, voor werk en inkomen en voor een respectvolle omgang met je medemens. Tsja, verantwoordelijkheid, makkelijker gezegd dan gedaan. Meer informatie of vragen over dit onderwerp? Vul het contactformulier in op: http://www.theempowerfactory.nl

 

0

Je kan drie keer vallen, zolang je maar vier keer opstaat

Mentale weerbaarheid en fysieke fitheid worden vaak over een kam geschoren. Als je lichamelijk maar sterk genoeg bent, dan kun je de wereld wel aan. Onzin dus!

Met gezond eten en drinken, voldoende nachtrust, minder stress en regelmatig sporten bouw je geen mentale weerbaarheid op. Wel is het zo dat fysieke fitheid een prima basis vormt om mentaal sterker te worden. Wat is mentale weerbaarheid eigenlijk? en hoe komt het dat onder gelijke omstandigheden mensen afknappen en anderen juist sterker worden? Kun je mentale weerbaarheid leren of heb je dat gewoon of niet?

Mentale weerbaarheid of veerkracht is het vermogen om (snel) te herstellen van stress en tegenslag. Er is veel onderzoek gedaan naar factoren die mentale weerbaarheid beïnvloeden. Zo zijn bijvoorbeeld mensen met een goed probleemoplossend vermogen sneller in staat om te herstellen van stress en tegenslag. Dat zijn mensen die het probleem op de juiste waarde inschatten, het probleem analyseren en hun aandeel daarin oplossen en loslaten. Mensen die zich daarentegen laten meezuigen in een emotionele achtbaan, herstellen minder snel, piekeren meer, lossen het probleem niet op, wijzen met de vinger naar anderen of voelen zich schuldig.

Uit onderzoek blijkt ook dat mensen die meer controle over een situatie of gebeurtenis hebben sneller herstellen. Geen of te weinig controle over een situatie resulteert vaak in paniek en ondoordacht handelen met als gevolg: nog meer problemen. Mensen die mild en vriendelijk zijn voor zichzelf en voor anderen en die niet alle waardering bij anderen zoeken herstellen eveneens sneller na tegenslag.

Kun je mentale weerbaarheid leren of trainen? Jazeker kan dat. Het aanbod op dit thema is zeer divers Ik adviseer particulieren en bedrijven in de zoektocht naar de meest effectieve interventies. Meer weten? Vul het contactformulier in op www.theempowerfactory.nl of bel 06-48556171

2

Rechargen of Crashen en de invloed van zonlicht

Ik heb ze allemaal voorbij zien komen op de Social Media. Prachtige vakantiebestemmingen met veel zon, zee en strand. Van Frankrijk tot Thailand en van Ibiza tot Mexico. De accu’s zitten weer boordevol met positieve energie. Ondertussen tikt de zomer heel snel weg en maakt het heerlijke zomerleven plaats voor winterleven. Nu de scholen begonnen zijn en de vakanties alweer bijna vergeten zijn, loert de stressduivel om de hoek. Met het instellen van de wintertijd, dimt het zonlicht en duiken we met zijn allen het donker in voor de komende zes maanden. Voor veel mensen een heerlijk vooruitzicht met koude winters, een dik pak sneeuw bij een warm haardvuurtje met een lekker glas wijn. Maar voor veel mensen ook een ongunstig vooruitzicht. De dagen worden korter, kouder en natter. De natuur koelt af en veert mee met het ritme van de winter. Veel dieren doen een winterslaap en alles komt tot rust. Tot rust om in het voorjaar weer volop te groeien en te bloeien. Dat is de cyclus van de natuur. En wie zijn wij? Wij zijn onderdeel van de natuur. En wat doen wij? Wij stressen, rennen, racen en ploeteren maar door. Houden onszelf voor de gek want het ritme van de natuur belazer je niet. Ik zie het om mij heen bij zoveel mensen gebeuren. Bijna als voorspelbaar lopen mensen leeg, raken geirriteerd, worden moe en ziek. Er zijn veel tips & tricks om de accu weer te rechargen. Maar veel mensen lappen die adviezen aan hun laars. Gaan liever een keer extra naar de huisarts voor een pilletje. Maar eigenlijk zijn de beste medicijnen gratis. Frisse lucht, water, gezond eten, matig alcoholgebruik, niet roken, sporten, op tijd naar bed en zonlicht. Steeds vaker blijkt dat (zon)licht een zeer gunstig effect heeft op prestaties van mensen in het algemeen. En dat is ook helemaal niet vreemd. Want zonlicht is de bron van leven. Zonder zon geen leven. Reden waarom ik in de zomer lekker thuis blijf en in de winter naar de winterzon ga. Dat zouden meer mensen moeten doen. Ga naar buiten als de zon schijnt, vóóral in de winter.